Column O. Naphta

Dictaatplanologie

 

 

Onlangs viel een deftige brief van vier kantjes ‘aan de

bewoners van dit adres’ op de deurmat met de mededeling

dat er een Provinciaal Inpassingsplan Aanpassing

Geluidszones enz. met bijbehorend ‘ontwerpbesluit

hogere waarden industrieterrein’ enz. ter inzage wordt

gelegd. Omdat onze woning is aangewezen ‘als woning

waarvoor hogere waarden worden vastgesteld, informeren

wij u hierover.’ Dat gebeurt op een informatieavond.

De brief legt uit wat een geluidzone is en dat de aanpassing

het gevolg is van de Visie Noordzeekanaalgebied

2040 die in 2013 door de aan het kanaal grenzende

gemeenten en de provincie is vastgesteld. Het is de ambitie

(toe maar) om het Noordzeekanaalgebied ‘zo te ontwikkelen

dat economie, wonen, werken en recreëren op

een gezonde manier samen gaan en elkaar versterken’.

Wie wil weten hoe dat zit, wordt de website opgestuurd.

 

Vermoedelijk is het de Afdeling Brievenschrijven ontgaan

dat dit besluit tot toelating van hogere geluidbelasting

een ‘gezonde ontwikkeling’ mogelijk moet maken. Op een

(andere) website moet de bewoner opzoeken of haar/zijn

woning aan een hogere geluidbelasting wordt blootgesteld.

Staat jouw woning er niet bij dan kan het zijn, gaat

de brief vrolijk verder, dat daarvoor al eerder een hogere

waarde (bedoeld is geluidbelasting) is vastgesteld. Wordt

die meer dan 53 dB(A) dan komen de gemeente waarin

je woont en het Havenbedrijf van Amsterdam persoonlijk

onderzoeken of ‘in de diverse vertrekken van de woning

voldaan wordt aan het wettelijk vereiste geluidniveau.’

Dat wordt dus nog opruimen en stofzuigen alvorens de

slagers bij ons hun eigen vlees komen keuren, hun eigen

besluit immers dat er meer lawaai geschopt mag worden

in het kader van de voorgestane gezonde ontwikkeling.

 

Snuffelend op de websites kom je behalve de in

ronkende taal geschreven glossy Visie ook bij de in

stencilkwaliteit uitgevoerde Aanleiding Inpassingsplan

geluidscontouren enz. Die Aanleiding geeft een goed

inzicht in de houding dat ons personeel (ons openbaar

bestuur) jegens zijn burgers in deze jaren inneemt. Zien

we aan de ene kant in ons vak geleidelijk een knusse

richting doe-het-zelf-planologie ontstaan, er groeit ook

een dictatoriale richting. De knusse betreft de aankoop

van een woonkaveltje en de bouw van een pandje naar

eigen smaak in Almere, Leiden, Amsterdam waar dat tot

voor kort nauwelijks mogelijk was. In dier voege krijgt

een project van negen woningen nu evenveel aandacht,

papier en conferentietijd als een plan voor een nieuw

stadsdeel van 20.000 woningen in pakweg 1985.

 

Buiten de knusse richting heerst Nieuw Flinks, de botte

bijl van de dictaatplanologie. Genoemde Aanleiding

eindigt met zeven simpele vragen voor de argeloze

briefontvanger en geeft er meteen de antwoorden bij.

Die burgers (briefontvangers) vallen toch niet helemaal

te vertrouwen. Op de vraag ‘Wat is de achterliggende

gedachte van de beoogde economisch groei?’, wordt

verwezen naar de glossy Visie die als volgt wordt

samengevat: ‘Het economisch belang staat niet op

zich zelf. Het economisch aantrekkelijk blijven van

het Noordzeekanaalgebied heeft ook gevolgen voor

de welvaart van het gebied voor zowel de korte als de

lange termijn. Een goede welvaart draagt ook bij aan het

voorzieningenniveau en daarmee het woongenot.’ Zie

tussen dit bureaucratisch mechanisme van onderlinge

verwijzingen maar eens een speld te krijgen.

 

En dan natuurlijk de hamvraag: ‘Staat het nu al vast dat

de geluidszones worden aangepast? Ja. In 2013 is de

Visie Noordzeekanaalgebied door de gemeenten […]

vastgesteld. In de visie is het opstellen van dit provinciaal

inpassingsplan expliciet opgenomen.’ Dus als je zo’n

brief van vier kantjes thuis bezorgd krijgt, dat je dan niet

denkt door studie en nadenken een geheel eigen mening

te vormen en verkondigen op de inspraakavond, pardon

informatieavond. Burgers hebben zich aan hun personeel

aan te passen, niet andersom. Die burgers (briefontvangers)

vallen toch niet helemaal te vertrouwen.