Redactioneel – La dolce vita

Redactioneel

La dolce vita

Door Carla Huisman

Hartje zomer. Eindelijk rust. De Kamer is met reces, de helft van de winkels zijn gesloten en de kantines op de universiteiten en in de stadhuizen zijn ook dicht. Het jaar heeft een ritme, en tegenover de frisse moed van september, het gestage zwoegen in oktober en november, en de einde-van-het-jaar-stress die eind april begint en zo midden juni een hoogtepunt bereikt, staat de ontspannenheid van de zomer. Een goed moment om te reflecteren op het afgelopen jaar. Wat ging goed, wat ging minder goed, en hoe verhoudt dat zich tot ons lange-termijndoel? Maar misschien is dit al te veel, moeten we eerst maar een flink uitrusten van alle inspanningen, en onszelf niet meteen een nieuwe taak opleggen.

U kunt rustig achteroverleunen en tot u nemen wat de schrijvers in dit nummer allemaal met veel gezwoeg hebben bedacht en opgeschreven. Bijvoorbeeld over hoe het van overheidswege stimuleren van het eigenwoningbezit de economische ongelijkheid in Europa heeft bevordert, maar dat dit niet overal hetzelfde uitpakt vanwege verschillen in overheidsregimes. Barend Wind concludeert dat herregulering van de woonmarkt een veelbelovend pad is: lees zelf welke argumenten hij hiervoor aandraagt. Of verdiep u in wat onze Vlaamse collega’s ontdekten over bottom-up projecten waarbij straten tijdelijk door bewoners zelf worden heringericht. Wat klinkt als een gezellig en vooruitstrevend buurtproject, roept bij bewoners die al langer in de buurt wonen sterke gevoelens van verdringing door gentrificatie op. Deze keer ook twee artikelen met een meer juridische inslag, waarbij een opvallende bevinding van Van Schaick en Bos is, dat zij geen voorbeelden konden vinden waarbij meer flexibiliteit leidde tot aantoonbaar betere omgevingskwaliteit. Sla tenslotte ook de column niet over, want O. Naphta analyseert weer eens vlijmscherp waar het misgaat, dit keer met bestuurders die in de pot met blij aanpakjargon zijn gevallen.

De volgende Rooilijn verschijnt in het najaar, wannneer de bomen al weer aan het verkleuren zijn en de herinnering aan eindeloze dagen met strakblauwe luchten al weer verdwenen is. Vergeet daarom niet even pause te nemen, en geniet nog van de zomer.

Carla Huisman

Eindredacteur Rooilijn (c.j.huisman@tudelft.nl)