how many shots in a bottle of grey goose vodka hvordan er canada goose trillium i strrelsen canada goose chilliwack bomber femmes navy where can i buy a canada goose wolverine edition jacket canada goose deterrent information microsoft office home and student 2010 product key list buy windows 7 activation key online offcie 2010 professional plus product key trial buy a windows 7 home premium activation key buy windows 7 anytime upgrade key

Jg.47 / Nr.5 / 2014

Redactioneel – Rick Meijer

(De) Zuidas   Voor gebiedsaanduidingen zijn van oudsher meerdere interpretaties mogelijk. Afhankelijk van symboliek, geschiedenis, afkomst of context worden grenzen verschillend geïnterpreteerd. Wat is bijvoorbeeld precies de grens van de Randstad of het Groene Hart? Of wat voelt nu als ‘het centrum’ van een stad? Dergelijke grenzen worden gevormd binnen een sociale context. Ook (de) […]

Lees meer →

(De) Zuidas

 

Voor gebiedsaanduidingen zijn van oudsher meerdere interpretaties mogelijk. Afhankelijk van symboliek, geschiedenis, afkomst of context worden grenzen verschillend geïnterpreteerd. Wat is bijvoorbeeld precies de grens van de Randstad of het Groene Hart? Of wat voelt nu als ‘het centrum’ van een stad? Dergelijke grenzen worden gevormd binnen een sociale context. Ook (de) Zuidas heeft hiermee te maken. Afhankelijk van wie je er naar vraagt varieert het antwoord van de gebiedsontwikkeling direct rondom station Amsterdam Zuid tot een veel breder stedelijk gebied. De gemeente Amsterdam trekt geheel zijn eigen (politieke) grenzen en noemt alles daarbinnen consequent Zuidas (zonder de) om daarmee deze gebiedsontwikkeling te branden.

 

Gekoppeld aan deze gebiedsaanduidingsdiscussie kampt Zuidas met het probleem dat veel mensen bij het gebied vooral aan de kantoorlocatie denken. Dit roept negatieve associaties op met het besmeurde imago van de bank- en vastgoedsector na de economische crisis. Dit etaleert zich op Zuidas door de permanent aan de vastgoedfraude gelinkte uitstraling van het Symphony-gebouw. Desondanks is het een van de best presterende kantoorlocaties in Nederland waar tegen de marktontwikkelingen in alweer een toenemende interesse en dynamiek waarneembaar is.

 

De aanknopingspunten voor een positiever imago liggen vooral in de toekomst als woonlocatie. Er zijn reeds 650 appartementen opgeleverd op de Zuidas, maar dit aantal zal groeien naar een totaal van 8.000 tot 9.000 woningen in 2040. Daarnaast wordt een scala aan voorzieningen gerealiseerd, groeit station Zuid tot een steeds belangrijker vervoersknooppunt en zijn er ‘in de tussentijd’ al volop activiteiten zichtbaar waardoor het gebied zich langzaam ontdoet van haar oorspronkelijke imago. Dit is ook de aanleiding geweest voor de InBeeld prijsvraag, waarin fotografen werden uitgedaagd de ‘geheime’ kant van de Zuidas bloot te leggen. Dennis van de Water is tot winnaar uitgeroepen. Met zijn originele foto’s geeft hij een geheel eigen interpretatie aan wat dit gebied is. Tenslotte danken we Dienst Zuidas, die met financiële steun dit nummer mede mogelijk heeft gemaakt.

 

Rick Meijer

Redacteur Rooilijn (r.meijer@bureaurekenruimte.nl)

Lees minder

Voorwoord themanummerredactie

Zuidas tussen lokaal en mondiaal   Sinds begin jaren negentig is een langgerekte zone aan de zuidrand van Amsterdam ongekend dynamisch. Lopend van Schiphol tot en met Amsterdam Zuidoost is hier, ondersteunt door een internationale luchthaven, snelwegen en een bundel (light-) railinfrastructuur, een gebied ontstaan met een prima bereikbaarheid. Het centrale deel van deze zone […]

Lees meer →

Zuidas tussen lokaal en mondiaal

 

Sinds begin jaren negentig is een langgerekte zone aan de zuidrand van Amsterdam ongekend dynamisch. Lopend van Schiphol tot en met Amsterdam Zuidoost is hier, ondersteunt door een internationale luchthaven, snelwegen en een bundel (light-) railinfrastructuur, een gebied ontstaan met een prima bereikbaarheid. Het centrale deel van deze zone werd al snel de focus van het project Zuidas. Rondom station Amsterdam Zuid moest hier een nieuwe ‘toplocatie’ ontstaan voor kantoren. Later groeide deze ambitie tot het realiseren van een gemengde stedelijke wijk in hoge dichtheden. Het jaar 2030 werd vaak genoemd als planningshorizon.

 

Voor het volledige voorwoord klik hier!

Lees minder

Jannes van Loon – Levendige elitepleinen, doodse samenleving?

Levendige elitepleinen, doodse samenleving? De Zuidas moet uitgroeien tot het walhalla van (internationale) kenniswerkers. In de plannen voor de Zuidas speelt een openbare ruimte die naadloos aansluit op de wensen van deze kenniswerkers een essentiele rol. Factoren  die leiden tot levendige pleinen in Zuidas kunnen worden opgespoord aan de hand van een vergelijkend onderzoek met […]

Lees meer →

Levendige elitepleinen, doodse samenleving?

De Zuidas moet uitgroeien tot het walhalla van (internationale) kenniswerkers. In de plannen voor de Zuidas speelt een openbare ruimte die naadloos aansluit op de wensen van deze kenniswerkers een essentiele rol. Factoren  die leiden tot levendige pleinen in Zuidas kunnen worden opgespoord aan de hand van een vergelijkend onderzoek met pleinen in New York. Van belang is ook om te kijken naar mogelijke consequenties van het implementeren van deze succesfactoren.

Voor het volledige artikel klik hier!

Lees minder

Interview met Eefje Voogd

Eefje Voogd “Je kan hier ook gewóón wonen”   In haar kantoor op de hoek van de Parnassusweg en de Peter van Anrooystraat, tussen de Zuidas en het Olympiaplein, interviewen we Eefje Voogd. Ze werkt al vele jaren als makelaar in heel Amsterdam en was ooit betrokken bij de verkoop van de eerste appartementen op […]

Lees meer →

Eefje Voogd

“Je kan hier ook gewóón wonen”

 

In haar kantoor op de hoek van de Parnassusweg en de Peter van Anrooystraat, tussen de Zuidas en het Olympiaplein, interviewen we Eefje Voogd. Ze werkt al vele jaren als makelaar in heel Amsterdam en was ooit betrokken bij de verkoop van de eerste appartementen op de Zuidas. Wij vroegen aan Eefje over haar ervaringen als makelaar op de Zuidas en haar kijk op de ontwikkeling van kantoorlocatie naar een gemengd woon- werkgebied.

 

Voor het volledige interview klik hier!

Lees minder

Column O. Naphta

Een langzaam vak   “Weet je, ik vind die Zuidas wel geslaagd.” Behalve uit de mond van de propagandisten van het verkoopbureau hoor je dat maar zelden zeggen en al helemaal niet in academische kringen. Daar is het bon ton om kritiek te leveren op alles wat ontbreekt. Er is geen prettig verblijfsklimaat, geen museum, […]

Lees meer →

Een langzaam vak

 

“Weet je, ik vind die Zuidas wel geslaagd.” Behalve uit de mond van de propagandisten van het verkoopbureau hoor je dat maar zelden zeggen en al helemaal niet in academische kringen. Daar is het bon ton om kritiek te leveren op alles wat ontbreekt. Er is geen prettig verblijfsklimaat, geen museum, geen gezellige shopping mall, de omgeving doet leeg en steriel aan, ‘s nachts moet je er liefst niet wezen. Met grimmige pen wordt opgesomd welke doelstellingen niet zijn gehaald of hoe het concept –wat dat ook mag zijn –lijdt onder de schuldencrisis. Een beleggend Duits tandartsenpensioenfonds heeft flink vermogensverlies geboekt. Nou ja, welk pensioenfonds niet sinds de internetbubbel van 2002. En dan zwijg ik over het eindeloze Hollandse poldergepruts over dok- en dijkmodellen of iets er tussenin. “Ondenkbaar toch in een land als Frankrijk”, voegde ooit een deftige bankier mij toe onder toiletbezoek in de directieburelen hoog in de ABNAMRO-toren, ‘daar wordt niet gezeurd en zou de tunnel er allang hebben gelegen, desnoods op bevel van de president.’ Dat was, denk ik, tien jaar geleden, misschien acht, dus nog geen zes jaar na vaststelling van het Masterplan Zuidas (1998). Altijd als ik zulke academische oordelen lees, zie ik een sepiafoto voor me van een tuinwijk van Berlage uit 1924, in Utrecht of Den Haag, Amsterdam mag ook, of een epigoon uit Arnhem. Zo’n foto waar niets anders uitstraalt dan sfeerloze leegte opgesierd met iele boompjes, miniheggen, een kale straat, een spelend kind en een moeder die stiekem trots voor haar voordeur poseert.

 

Nauwelijks is groter tegenstelling denkbaar tussen de sepiafoto en de werkelijkheid negentig jaar later: een aantrekkelijke woonbuurt, een OSM-wijk waar mensen elkaar de huizen voor de neus wegkapen. De notaris woont er naast dokter, naast de gescheiden advocaat, naast de accountant-consultant, naast de directeur, naast de chirurg die een huisman tot haar beschikking heeft, naast de vitale weduwe van zesennegentig naar wier voorbeeld de huidige regering de zorgsector modelleert. Zo’n wijk waar huizen overgaan van ouders op kinderen met een lange wachtlijst voor de basisschool waar meester Piet-Hein geen enkele moeite heeft om nieuwe juffen en meesters te vinden voor zijn vacatures. De steriele sepiafoto is geevolueerd tot een geslaagde wijk. We zitten dus in dit vak met een meervoudig tijdsprobleem.

 

Tijd is de meest onderschatte factor in ons vakgebied, zo die al (h)erkend wordt in een tijdsgewricht dat wordt gedomineerd door ik-wil-het-nu-en-graagsnel-ja! Voor mensen zonder uithoudingsvermogen is ons langzame vak niet geschikt. Het meervoudige tijdsprobleem bestaat uit minstens twee afdelingen: de deugd die we geduld noemen en de wetenschappelijke onmacht om te bepalen wanneer de tijd rijp is om zinvolle waardeoordelen uit te spraken over het verloop tussen de sepiafoto en de wachtrij voor een plaatsje in het inmiddels bewezen kwaliteitsplan. Hier moet filosofie aan te pas komen, die alomvattende discipline waarvoor in de sociale studies al lang geen plaats meer is. Kan men een tijdsmoment, een fractie, anders dan fragmentarisch beoordelen? Wanneer wordt de leugen voor waarheid gehouden en andersom? Mijn leermeester stuurde zijn studenten meteen in het eerste jaar naar een hoogleraar filosofie die zulke vragen op de wetenschappelijke snijtafel legde.

 

De Zuidas is nog een sepiafoto, maar het komt wel goed. Lees de Welstandsnota Zuidas (2011) die, niet gehinderd door alle subversieve praatjes over flexibiliteit en governance, domweg bepaalt: ‘In afwijking van artikel 4.1. sub d is in het gebied van de bestuurlijke samenwerking Zuidas in Zuideramstel het aanbrengen van reclame en borden toelaatbaar mits de reclame-uiting een ingetogen chique uitstraling heeft en terughoudend in omvang, kleur en lichtniveau is. Naamgeving op gebouwen wordt behandeld als reclame-uitingen.’ Dat bedoel ik: de Zuidas als chique aantakking op de mondiale economie.

Lees minder